Geschiedenis
1947
Stichtingsvergadering op 23 augustus.
1955
Kampioen in 1ste provinciale en intrede in de nationale reeksen.
1963
Het topjaar van Sint-Niklase "oude versie": kampioen in 4de nationale, finalist Beker Van Belgie en winnaar van de Oost-Vlaamse Beker met eigen jeugdelementen, die doorstromen tot de nationale Belgische ploeg.
1966
Vice - kampioen van Belgie met scholieren.
1969
Kampioen in 3de en promotie naar 2de nationale.
1971
Terug naar de zuivere amateur-'roots' en herstart in 3de provinciale met een 40-tal jeugdspelers.
1973
Kampioen in 3de provinciale.
1977
Kampioen in 2de provinciale en start van regelmatig liften tussen 1ste en 2de provinciale.
1982
Herstart van de jeugdwerking in een hernieuwde "Sint-Niklase Basketbalschool" die regelmatig leverancier is voor Oost-Vlaamse jeugdselecties.
1989
Kampioen met kadetten.
1991
Kampioen met de benjamins. Sint-Niklase B.C. start met een afdeling in Belsele en een VIP-werking sporten voor ouders van jeugdspelers.
1992
Het aantal competitieve jeugdspelers ligt voor het eerst boven de 150. Kadetten treden met één ploeg aan in de nationale jeugdreeksen.
Ook meisjes doen hun intrede bij Sint-Niklase BC.
1993
Kampioen met pupillen.
1994
Meisjes worden dames en treden aan in de senioresreeksen.
1995
Kampioen met microben en benjamins.
1996
Kampioen met kadetten.
Heren seniores liften opnieuw naar 1ste provinciale.
1997
Kampioen met pupillen en miniemen. Naast kadetten treden nu ook juniores aan in nationale jeugdreeksen.
1998
Oprichting van BBC Condors met volgende ploegen:
  • Senioren Heren (4de Provinciaal)
  • Fiba Kadetten
  • Miniemen
  • Pupillen
  • Benjamins
  • Microben
1999
Start gesprekken tussen Sint-Niklase basketbalclub en BBC Condors over samenwerking om de jeugd optimale kansen op ontplooiing te bieden.
Sint-Niklase kampioen met Benjamins
2000
Fusie tussen Sint-Niklase Basketbalclub en BBC Condors.
De nieuwe clubnaam: "Koninklijke Sint-Niklase Condors BC". Onder het stamnummer 0296 zullen wij met vereende krachten meer dan 250 jeugdspelers een sportieve en sociale begeleiding geven.
Onze senioresploegen 2x heren & 1x dames zullen worden bevolkt met spelers opgeleid uit onze eigen jeugd.
Seniores Sint-Niklase spelen Finale Beker van Oost-Vlaanderen.
Juniores Sint-Niklase spelen Finale Beker van Oost-Vlaanderen.
Seniores Sint-Niklase promoveren van 2de provinciale naar 1 ste provinciale. Seniores BBC Condors promoveren van 4de provinciale naar 3de provinciale. Sint-Niklase kampioen met kadetten provinciaal.
Omkadering van alle senioreswedstrijden met o.m. "Klaasjesdag" waarbij 500 toeschouwers aanwezig waren.
2001
De integratie van Sint-Niklase en Condors-leden en sympathisanten verloopt bijzonder vlot.

Dat kon echter niet beletten dat de seniores heren A als vijfde laatste toch degraderen.


De voornaamste doelstelling van de fusie: een ruime jeugdwerking met kansen voor iedereen resulteert in de inschrijving van 13 ploegen in de jeugdcompetities met toch volgende te vermelden punten:
  • Organisatie van een basketstage (5 dagen in augustus) in de Witte Molen voor 41 clubleden.
  • Organisatie van ons 5de basketkamp in Ieper (4 daags internaat met 43 deelnemers)
  • Kadetten en Juniores staan behoorlijk hun mannetje in de nationale FIBA competities
  • De microbenploeg stoot door tot de finale van de Beker van Oost-Vlaanderen.
2002
Het seizoen wordt in april afgesloten met 4 kampioenen (Seniores A heren / Pupillen 1 / Pupillen 2 en Benjamins 1) en een promoverende ploeg (Seniores B heren) zodat wij zowel in 1ste als 2de provinciale starten in de competitie 2002-2003.

Door het enthousiasme van het feestcomité wordt ook op extra sportief gebied goed gescoord.

Met de organisatie van 2 clubfeesten / familiedag / ploegvoorstellingen jeugd / Sinterklaaas- en kerstfeest / en een nieuwjaarsreceptie wordt de samenhorigheid toch telkens weer behoorlijk aangezwengeld.

In coördinatie met de sportieve en administratieve cel worden het Broederstornooi (70 wedstrijden in augustus) en het K.T. A - tornooi (54 wedstrijden in mei) voltreffers.

Een opendeur initiatie lokt in mei alleen al een vijftigtal potentiële nieuwe jonge basketters.
2003
Aan het einde van de competitie 2002-2003 wordt weerom aangetoond dat de jeugdwerking behoorlijk loopt want zowel de juniores als de microben eindigen als eerste in hun reeks.

De seniores Dames laten zich niet onbetuigd en promoveren als kampioen naar Eerste Provinciale.

Goedlopende organisaties (KTA-tornooi, Broederstornooi, clubstage in augustus en decemberkamp in Ieper) worden verder behouden en uitgewerkt.
2004
In het tussenseizoen wordt ernstig werk gemaakt van het realiseren van een driejarenplan (promotie naar de Landelijke reeksen) door het aantrekken van belangrijke spelers.

Sint-Niklase Condors, (na het opdoeken van BBC Waasland) nog de enige Sint-Niklase club, voert promotie voor het basketball door na de kampioenstitel te vieren ook de playoffs te winnen na adembenemende wedstrijden.

Sportief doet ook de jeugd het behoorlijk onder leiding van ex-internationaal Eddy Mens als jeugdcoördinator. De Kadetten winnen de voorronde van hun Landelijke reeks en de microben spelen kampioen.

De club wordt sterk opgeschrikt door het plotse overlijden van kadet Stewart Verstraelen. De begrafenis wordt bijgewoond door ruim honderd clubmensen, toch een teken van ernstige verbondenheid. Als blijvend aandenken wordt het augustustornooi in de Witte Molen voortaan "Remember Stewart" - tornooi genoemd.

Een zeer belangrijk feit doet zich ook extra-sportief voor. Vanaf 1 juni 2004 wordt de uitbating van de bar van sporthal "De Witte Molen" verzekerd door onze club. Ook wordt er verder ernstig werk gemaakt van een volwaardige clubwebsite.
2005
Tijdens de zomer van 2004 wordt er keihard gewerkt om de bar van onze sporthal om te vormen naar ons "Sportkaffee De Witte Molen". Het interieur wordt volledig vernieuwd en het aanbod aan dranken, snacks èn service wordt enorm uitgebreid. De club zet alle zeilen bij om het Sportkaffee professioneel en klantvriendelijk uit te baten. In overleg met de verschillende sportclubs slagen wij er vrij snel in om iedereen terug een "nieuwe thuis" te bezorgen.

Onze seniores heren A starten met een kern van zeven seniores en drie jeugdspelers aan hun eerste seizoen in de landelijke reeksen. "Inblijven" is de boodschap. Vier wedstrijden voor het einde van het seizoen staat onze ploeg op de eerste plaats en lijkt promotie een haalbare kaart. De laatste vier matchen worden echter één na één verloren. Geen promotie maar wel een, bij aanvang van het seizoen onverhoopte, derde plaats is het resultaat.

De seniores heren B worden verder uitgebouwd als instapploeg voor onze jeugdspelers waarvan er bij elke wedstrijd minimum vier geselecteerd worden. Deze formule werkt want, mede door de inzet en de ervaring van de seniores, promoveert onze B-ploeg naar 1ste provinciale.

Onze seniores dames kunnen, na een knappe eindjump, via een ommetje het behoud in 1ste provinciale afdwingen.

Ook de jeugdwerking wordt verder uitgebouwd.
De "initiatiegroep", aanvankelijk gestart met enkele spelertjes, levert in de loop van het seizoen spelers voor verschillende jeugdploegen en zorgt er voornamelijk voor dat we in het seizoen 2005-2006 opnieuw met een microbenploeg in de competitie kunnen aantreden zodat wij terug vanaf de laagste trede kunnen opbouwen. Dat onze jeugdwerking nu al zijn vruchten afwerpt, wordt bewezen door het feit dat drie van onze jeugdspelers door de basketfederatie (VBL) worden weerhouden voor de nationale en provinciale selecties en dat verschillende betere jeugdelementen uit omliggende clubs zich verder willen bekwamen onder leiding van onze trainers.
Seizoen 2005-2006
Sportief

Onze seniores heren A, een mix van klasrijke ervaring en talentvolle jeugd, speelden een seizoen met ups en downs maar slaagden er toch in om drie speeldagen voor het einde de kampioenstitel te veroveren. De verdiende promotie naar eerste landelijke is het orgelpunt van ons driejarenplan en vormt tevens de basis voor een volgend driejarenplan.

De seniores heren B en de seniores dames A kenden een moeilijk jaar. Ze hadden te kampen met talrijke afwezigheden en kwetsuren. De teams raakten nooit ingespeeld en de degradatie naar tweede provinciale was een feit.

De landelijke juniores leverden enkele prachtprestaties ondanks de langdurige afwezigheid van enkele spelers met ernstige kwetsuren. Met een volledige ploeg konden ze wedijveren met de besten.

De provinciale kadetten werden, ondanks de eerder beperkte kern, vice-kampioen in de hoogste provinciale reeks.

De landelijke miniemen wonnen hun voorronde en speelden in de eindronde erg verdienstelijke wedstrijden tegen de beste ploegen uit Vlaanderen. Als kers op de taart wonnen ze op 7 mei de finale van de Beker van Oost-Vlaanderen.

De regionale miniemen maakten een eerder zwakke start. Ze herpakten zich echter behoorlijk in de terugronde en werden zesde in de B1-reeks.

De provinciale pupillen kenden, zoals voorspeld, een moeilijk seizoen. Ze werden 9de in de A-reeks.

De regionale pupillen streden lange tijd mee voor de titel. In de beslissende wedstrijden werden ze gecounterd door clubrefs in Grembergen en door een sterker Sleidinge dat uiteindelijk reekswinnaar werd.

De derde plaats die onze benjamins in de B1-reeks haalden, is een correcte weergave van de prestaties in een leeftijdscategorie waar de niveauverschillen zeer groot zijn.

Onze kleinsten, de microben, boekten een opmerkelijke vooruitgang. Naar het einde toe was een wedstrijd winnen geen utopie meer.

Dit behoorlijke resultaat is het directe gevolg van onze doorgedreven jeugdwerking.
We vinden het als clubbestuur belangrijk om middelen noch moeite te sparen om deze werking verder uit te bouwen. Om hiervan een objectief beeld te krijgen, hebben we onze jeugdwerking laten doorlichten door double PASS een spin-off bedrijf van de Vrije Universiteit Brussel. Dit bedrijf ontwikkelde o.a. Basket Pass, een maatstaf om de jeugdwerking van basketclubs te toetsen. We haalden hier een goed cijfer. Deze audit toont aan dat we op de goede weg zitten. Bovendien kregen we een aantal waardevolle tips om onze jeugdwerking nog verder uit te bouwen en te verbeteren.

Extra-sportief

Tijdens de laatste thuiswedstrijd in de Witte Molen namen we afscheid van vier senioresspelers : Alex, Kristof, Gert en Koen die hun basketpantoffels aan de haak hingen of hun basketactiviteit op lager competitief niveau verder zetten. Hun afscheidswedstrijd werd een moment dat nog wel even bij zal blijven.

Alle spelers van seniores heren A en de leden van de raad van bestuur werden in een blauw uniformhemd gestoken, de coaches kregen een eigen sweater, voor alle spelers werd een shootingshirt aangekocht en alle senioresspelers dienen voortaan hun basketoutfit op te bergen in een clubsporttas.

Het publicomité startte met een fanshop. De eerste resultaten waren bevredigend met een ruim en kwalitatief sterk assortiment.

Dieptepunt waren zeker de vier inbraken met diefstal in ons Sportkaffee. De schade beloopt minimaal 5.000 EUR niet ingerekend de kosten voor nieuwe sloten en een inbraakalarm.

Het feestcomité kende een druk seizoen. Naast de gewone zaken zoals de catering bij onze tornooien en bij de thuiswedstrijden van onze senioresploegen, organiseerde het ook twee geslaagde clubfeesten : een mosselsouper in november met 150 deelnemers en de End-of-season-party (een barbecue in mei) met ruim 200 deelnemers. Ook dit seizoen zorgde dit comité voor de tombola bij de thuiswedstrijden, een verkoopactie, de nieuwjaarsreceptie en een jeneverwandeling. Ze sloten het seizoen af met een etentje voor de medewerkers en een gezinsfietstocht.

Seizoen 2006-2007
Sportief

Tijdens de voorbereiding van dit seizoen werden onze seniores A, neofiet in eerste landelijke, op diverse basketbalsites bij de degradatiekandidaten gerekend. Toen onze eerste ploeg na zes wedstrijden als enige ongeslagen aan de leiding stond, behoorden we tot de favorieten voor de kampioenstitel. Het kan verkeren …
De eerste ronde werd afgesloten met een 11 op 13 en een eerste plaats met drie wedstrijden voorsprong op onze onmiddellijke achtervolgers.
Ook na nieuwjaar namen we met 5 op 6 een goede start. Maar dan kwam de maand maart …. Van een dipje gesproken ! We verloren drie keer op rij; het vuur leek uit onze ploeg te zijn verdwenen; we stonden nog steeds aan de leiding maar onze voorsprong was geslonken tot één wedstrijd. Maar op 24 maart, op het veld van Kortrijk, herpakte onze ploeg zich voorbeeldig. Door keiharde inzet en goed ploegspel lieten onze jongens de thuisploeg nooit in de wedstrijd komen en wonnen ze met overtuigende 58 – 83 cijfers.
Een week later kwam de onmiddellijke achtervolger, Ticino Merksem, op bezoek. De inzet was de kampioenstitel. In een kolkende en tot de nok gevulde (ruim 400 toeschouwers) Witte Molen speelde onze ploeg, vooruit gestuwd door een nimmer aflatende zesde man, een berensterke wedstrijd. Merksem werd met 86 – 70 opzij gezet. Het netje werd geknipt, de champagne vloeide bij beken en tot laat in de nacht werd er gefeest. De vierde kampioenstitel op zes seizoenen was binnen !!
Onze eerste ploeg treedt nu aan in derde nationale; onze club staat voor een nieuwe uitdaging en scouting en recrutering worden nu echt belangrijke items.

Onze seniores B speelden een sterke heenronde en hadden met nieuwjaar zicht op promotie. Enkele verlieswedstrijden met een minimaal aantal punten hielden hen op de vierde plaats, waar er drie stijgers waren.

Voor het eerst pakten we uit met een seniores C-ploeg met de bedoeling om een groot aantal jongens meer speelkansen te bieden. Wat oorspronkelijk in vraag werd gesteld, bleek toch wel een succes en bovendien mochten onze C-ers, die derde eindigden in hun reeks, meedingen voor een eventueel bijkomende promotieplaats.

Onze seniores dames, die een tweede plaats behaalden in hun reeks, hadden de promotie op zak maar zagen er na wijs beraad van af. Door het stoppen van enkele ervaren speelsters en door de op komst zijnde gezinsuitbreiding bij enkele andere dames, was de kern zo versmald dat aantreden in eerste provinciale wellicht een vergiftigd geschenk zou zijn geweest.

Onze jeugdploegen haalden resultaten naar hun mogelijkheden wat inhield dat we geen echte uitschieters mochten noteren behalve het feit dat onze landelijke kadetten de halve finale van de Beker van Oost-Vlaanderen haalden. Volgend seizoen bouwen we onze jeugdwerking verder uit volgens de normen van Basket Pass en volgens een innoverend driejarenplan van onze dit jaar gestarte jeugdcoördinator. We leggen ook voor onze jeugd een extra klemtoon op recrutering en initiatie.

Extra-sportief

Dit seizoen blies onze club 60 kaarsjes uit. Dit werd gevierd met een ontvangst op het stadhuis van Sint-Niklaas en met een receptie voor alle vroegere en huidige leden in het kader van ons Witte Molen jeugdtornooi.

Volgend seizoen staan er ons verschillende uitdagingen te wachten want ook het extra-sportieve moeten wij optrekken tot het niveau van het sportieve.
Wij bouwen verder aan onze vernieuwde clubwebsite. Met een nieuwe hoofdsponsor bouwen wij met een paar sterke commerciële werkers aan een stevige financiële stabiliteit.
Uiteraard blijft het degelijk runnen van ons Sportkaffee een topprioriteit en wellicht slagen wij erin om sport en catering meer naar elkaar toe te laten groeien.
Ook willen wij de betrokkenheid van de ouders met de club een nieuw elan geven.
Kortom, een reeks uitdagingen, waarvan wij medio 2008 zullen weten wat we ervan terecht brachten…

Seizoen 2007-2008
Sportief

- Seniores A -

Een vrij gemakkelijk eerste seizoen in 3e nationale met een 6e plaats als eindresultaat was zeker bevredigend. Na een moeilijke start met een gedwongen coachwissel kregen wij een tijdje de illusie dat wij konden meestrijden voor de playoffs maar het werd duidelijk dat wij wel een goede ploeg hadden maar een ras-shotter ontbraken. Overwinningen bij De Pinte en thuis tegen Pitzemburg waren hoogtepunten. Ook ons sterk derde quarter na een zwakkere eerste helft werd stilaan een handelsmerk zodat wij in thuiswedstrijden gewend werden aan heuse thrillers.

- Seniores B -

Ondanks het feit dat niet steeds de sterkste ploeg beschikbaar was (door verplichtingen bij de A-ploeg en door kwetsuren), geraakte de B nooit uit de topvijf maar gaf ook nooit de indruk mee te dingen voor een promotieplaats. Uiteindelijk strandden wij op een vierde plaats. Ongeslagen kampioen Optima B thuis tot de laatste seconde in bewang houden, wekte dan wel weer de indruk dat wij tot meer in staat waren. Het wordt stilaan een uitdaging om volgend seizoen mee te spelen voor de titel of promotie.

- Seniores C -

Als ploeg waar een deel van de spelers extra speelminuten verwerft en een ander deel de eerste stappen zet in het senioresbasket is dit een goede oplossing voor beide en zo werd dat wel ervaren door de spelers. Er een coherent geheel van maken met wellicht betere uitslagen tot gevolg was niet steeds makkelijk gezien het samen trainen te beperkt bleef. Dat er wel potentieel zat in deze ploeg bewees de thuisoverwinning tegen kampioen Lokeren.

- Seniores dames –

De dames bleven fysiek niet gespaard zodat de toch redelijk hoge verwachtingen vrij snel moesten gebannen worden. Plaats drie bleef zonder veel problemen binnen bereik en dat gaf uiteindelijk een kans om te promoveren. Met een mix aan ervaring en jeugdige snelheid willen wij ons meten met de provinciale damestop.

- Jeugdteams -

Wij haalden geen klassementen om mee uit te pakken maar sommige ploegen (zoals kadetten B en pupillen) deden het toch verrassend goed. Voor het eerst in jaren was er weer een meisjesploeg actief en hun eerste optreden mocht gezien worden. Het invoeren van niveautrainingen verliep oorspronkelijk succesvol maar door de onbeschikbaarheid van enkele trainers diende deze formule in de loop van het seizoen spijtig genoeg afgebouwd. Ook met het invoeren van het kennispakket en de portfolio werd een eerste start genomen.

- Basketschool -

Gestart met 3 deelnemers bleek dit initiatief na enkele weken wel een schot in de roos. Het was prachtig hoe soms een 40-tal beginnelingen variërend in leefijd van 5 tot 15, opgedeeld in verschillende speelgroepen en begeleid door een zestal trainers en een administratief medewerker op woensdag en vrijdag "krawietelden" langs zes baskets, door hoepels en langs kegels en touwladders. Te horen aan de decibels was iedereen in zijn nopjes. Dat al deze inspanningen ressorteerden in een 40-tal aansluitingen is een welkome wissel op de toekomst. Wij hopen uiteraard dat de school, waarvan de werking nog verfijnd wordt volgende seizoenen, een blijvend succes kent.

- Scholenwerking -

Naast onze werking in de eigen Witte Molen zwermden wij met onze initiatie ook uit naar de scholen en H. Familie werd ons eerste volwaardig project. Tijdens de middagpauze en onmiddellijk na schooltijd trachten wij de kinderen enthousiast te maken voor de basketsport. Volgend seizoen breiden wij onze "missionering" uit tot een drietal scholen.

- Problemen -

In een sportclub zijn er ook al eens donkere dagen en die zijn dit seizoen latent aanwezig gebleven.

- Wij begonnen voor aanvang van het seizoen reeds met "veel-belovende" spelers (letterlijk en figuurlijk) die plots andere uitdagingen vonden. Onze al ingeschreven landelijke junioresploeg dienden wij op te geven en om te bouwen naar een landelijke kadettenploeg. Daardoor konden wij geen beroep meer doen op de voorziene coach, zodat wij in de tweede helft van mei (!) op zoek moesten naar een gediplomeerde coach. Er zijn leukere opdrachten ! De problemen bleven zich binnen dit team verder opstapelen door het afhaken van nog enkele spelers en door veelvuldige kwetsuren. Zo werd in sommige landelijke-kadetten-wedstrijden ons miniemen A-team versterkt met enkele landelijke kadetten.

- De benjaminsploeg bleef ook een heel seizoen lang een zorgenkind. Voor het eerst in onze 60-jarige geschiedenis was er zoveel belangstelling voor jeugdtrainingen, die zelfs op film werden vastgelegd en geanalyseerd door ouders. Ondanks een evaluatievergadering rond nieuwjaar, ondanks of dank zij een mailbatterij en nog talloze gesprekken kwam het nooit meer goed. Een zestal spelers (eerder ouders !) heeft dan ook beslist om voor volgend seizoen een beter team te zoeken.

- Ook bij seniores A bracht het einde van het seizoen een spijtig afscheid van een speler van wie wij en zeker de supporters dachten dat hij in ons hart was gesloten ... maar wij vergisten ons. Er was toen wel een tijdje sprake van een heuse voorjaarsstorm binnen de club. Hier heeft uiteindelijk het verstand en een constructief gesprek tussen afvaardigingen van beide clubs -in ieders belang- gezegevierd op het hart. Bij deze gelegenheid werd ook nog een andere doorn in het oog van vele geel-blauwen met zachte hand aangepakt.

Conclusie : wij moeten stilaan geloven dat bij een volgende uitgave van het Van Dale-woordenboek het woord "clubspeler" definitief geschrapt wordt gezien het een uitstervend ras geworden is.

Extra-sportief

- Commerçiële uitbouw nodig om aan de noden van een team in derde nationale te kunnen voldoen.

- Fanshop die uitpakt met de supportersjaal, die recht geeft op deelname aan het "fietswerpen" tijdens de wedstrijd van seniores A.

- Supportersbus en de supporters in het algemeen. Met onze gemiddeld 40 à 50 meereizende supporters waren wij graag geziene gasten en overtroefden wij met ons "toeterkanon" op verplaatsing menigmaal de lokale clan. Het blijft ongetwijfeld een belangrijke stimulans voor de spelers. Thuis innoveerden wij ons instrumentarium met welklinkend "vatenspel".

Uitdagingen

- Na 4 promoties binnen 6 jaar verder werken om alle clubgeledingen op mekaar af te stemmen.

- Uitbouw van ons commercieel netwerk,

- Groei van de basketschool en scholenwerking bestendigen en optimaliseren.

- Uitbouw van ons scoutingsysteem.

- Verder werken aan de doelstellingen van Basketpass en Uptempo.

- Het stadsbestuur dat in het verleden hoopte met Sint-Niklase Condors een ambassadeur van de stad te hebben, overtuigen dat dit niet vanzelf lukt. Zoals overal waar basket in de lift zit, hebben politici "een zeer goed woordje gedaan".

Seizoen 2008-2009
Sportief

- Seniores A -

Met een op papier sterk team startten we super met een overwinning thuis, voor de beker, tegen Excelsior Brussel. Onze competitiestart ging in dezelfde lijn; overwinningen thuis tegen Oostkamp en op Luik deden ons het beste verhopen. Dan stokte onze motor. De ploeg werd nooit een ploeg en in januari werd degradatie een reëel gevaar.
Dit noopte ons, als bestuur, tot het nemen van drastische maatregelen : niet –naar klassiek recept– de trainer werd doorgestuurd, wel wisselden wij, door omstandigheden gediend, van spelers.
Deze ingreep deed het en enkele speeldagen voor het einde van het seizoen konden we het behoud in derde nationale verzekeren om uiteindelijk als 11e te finishen.

- Seniores B -

Een kern van ervaren routiniers werd aangevuld met een zevental talentvolle juniores.
Voor het eerst in onze lange geschiedenis konden wij talentvolle jonge gasten uit Antwerpen, Gent en Boom begeesteren om mee in te stappen in een project, dat hen kansen moet bieden om langzaam toe te groeien naar een vaste stek in een derde nationale team : onze seniores A.
Sportief zag het er vele maanden super uit want tot ver in de terugronde leek deze ploeg op weg om ongeslagen kampioen te worden; zo groot was in de meeste wedstrijden het overwicht. Okapi Aalstar besliste er echter anders over en met slechts één verloren match en een minder goed doelsaldo van 7 punten op seizoenbasis zag onze ploeg de titel, die de promotie naar eerste provinciale extra glans zou geven, aan haar neus voorbijgaan.

- Seniores C -

Een zwakke start nam alle kansen op een promotieplaats weg. Toch herpakte deze piepjonge ploeg zich in de terugronde voortreffelijk met overwinningen thuis tegen Melsele en op Hamme en Bazel.

- Seniores dames –

Al vroeg in het seizoen bleek eerste provinciale een maatje te zwaar voor deze ploeg.
Toch werden er een aantal knappe prestaties neergezet zoals de thuismatch tegen Deinze en de twee derby’s tegen Melsele.
Dit seizoen kreeg ook de jeugd haar kansen in deze ploeg en naar de toekomst toe, biedt dit mooie vooruitzichten.

- Jeugdteams -

Onze juniores lootten in hun landelijke competitievoorronde enkele topteams.
Tegen voorrondewinnaar Gembo werden het tweemaal schitterende en spannende wedstrijden (met winst en verlies). Uiteindelijk eindigden we vierde en werden niet naar waarde ingedeeld in een reeks waarin wij meestal matchen wonnen “met de vingers in de neus”. We finishten hier slechts … tweede, gewoon omdat we in enkele wedstrijden slechts over een half team beschikten.
Maar we beëindigden het seizoen in schoonheid door op 1 mei de finale van de beker van Oost-Vlaanderen, tegen gedoodverfd favoriet Black Bears, te winnen.

De landelijke kadetten konden door allerlei afwezigheden (ziekte, kwetsuren …) het verhoopte niveau niet halen. Gelukkig waren onze A-miniemen regelmatig present om het competitie-einde te halen.
Toch belangrijk : ondanks alles zagen we aantal spelers doorgroeien naar een hoger niveau.

De provinciale kadetten startten behoorlijk maar konden in de loop van de competitie hun niveau niet verder opkrikken, zodat de tweede competitiehelft niet echt schitterend verliep.

Onze miniemen A draaiden steeds mee in de bovenste helft van de rangschikking, kregen in de eindronde tot tweemaal toe kans om de provinciale titel binnen te halen maar een testmatch moest uitsluitsel brengen.
In Assenede en tegen Melsele speelden de zenuwen hen parten : drie quarters liep het ondermaats en in het laatste kwart, wanneer alles verloren leek, werd het toch nog spannend maar …iets te laat.

Onze miniemen B haalden het van hen verwachtte niveau en speelden een rustig seizoen met af en toe een oppeppende zege.

De pupillen speelden een verrassend sterk seizoen met de inbreng van een drietal benjamins en de vlotte integratie van een paar recruten uit de basketschool.

De microben en de benjamins werden aangevuld met spelers die de basketschool hadden doorlopen. Die inpassing verliep vrijwel overal vlot zodat we fier waren dat zij ten opzichte van andere startende teams technisch verder geëvolueerd waren en daardoor wedstrijden konden winnen (wat in se niet het hoofddoel is in ons opleidingspatroon maar toch wel deugd doet voor begeleiders en kinderen).


- Basketschool -

Onze basketschool bleef groeien.
Op sommige woensdagen en vrijdagen waren ruim 60 kinderen, variërend in leeftijd van 4 tot 16 jaar, onder leiding van een achttal trainers bezig met het aanleren van de fundamentals van de basketsport, indrukwekkend !

Als onmiddellijk resultaat van deze werking kunnen we voor volgend seizoen een microben- en een benjaminploeg, volledig bestaande uit spelers uit onze basketschool, in de competitie inschrijven.


- On Wheels -

Doordat een aantal Wase leden (o.m. de familie Windey) van de Antwerpse club Wapper, die sinds kort ook in De Witte Molen rolstoelbasket speelde, toenadering zocht tot Sint-Niklase Condors, kwamen we snel tot een overeenkomst om voor administratieve ondersteuning te zorgen.

En op een zonnige dag stichtten we dan maar samen : "Sint-Niklase Condors on Wheels" en sloten we aan in het sportverbond Recreas.

De start lijkt veelbelovend met een tiental spelende leden, een demonstratiewedstrijd tijdens het Witte Molentornooi op 10 mei en een competitiestart in september.



Extra-sportief

Dank zij de onverminderde inbreng van hoofdsponsor DVV-Zakenkantoor konden wij in deze economisch moeilijke tijden het hoofd boven water houden.
Een hoogstandje was ongetwijfeld het wedstrijddiner met 180 deelnemers op 7 februari in een schitterend tot feestzaal omgebouwde hal 2 van de sporthal.

Ook voor onze eigenste supporters waren de wedstrijden weekendhoogtepunten in het nieuwe kader van een gezellig gedecoreerde hal van de Witte Molen en ook de omkadering was af : swingende cheergirls, roffelende “vatenslagers”, sirenegezang en een orchestrerende dj. Wat moest er nog meer zijn dan … een overwinningske meer.



Problemen waren er uiteraard ook : wat een vernieuwde glanzende parketvloer moest worden werd een nachtmerrie, gelukkig nog deels in de voorbereidingsfase. Ook voor het stadsbestuur gold het gezegde : gierigheid bedriegt de wijsheid, want tot driemaal toe diende hal 1 als verboden gebied verklaard te worden.
De gevolgen waren uiteraard navenant : weg de aanpassing aan het nieuwe thuisterrein voor seniores A, het plots uitdokteren van een nieuw wedstrijd- en trainingssschema voor alle ploegen met … minder trainingen op andere uren en andere zalen (tot in Gent toe), weg de bezoekers van ons Sportkaffee (gezien de zeer beperkte activiteit in de sporthal).

Enkele maanden later kreeg het Sportkaffee (voor alle duidelijkheid : onze medehoofdsponsor) een tweede ferme tik wanneer 10 dagen voor aanvang van Vlaanderens Volleygala werd bekend gemaakt dat dit topevenement werd afgevoerd, zodat de Witte Molen in de eindejaarsperiode …gewoon grotendeels gesloten bleef.

Wij hebben intussen bij het stadsbestuur verschillende pogingen ondernomen om onze noden en ongenoegens te ventileren maar ook een aantal voorstellen geformuleerd om wat extra bedrijvigheid te creëren. De respons is tot heden eerder lauw ….

Uitdagingen

- De crisis noodzaakt ons om behoedzaam “als een goede huisvader” om te springen met alle inkomsten en elk niet noodzakelijk extraatje te bannen.

- Onze basketschool verder uit te bouwen en de meestal jonge trainers voldoende omkadering aan te bieden om hen, indien zij dat wensen, verder te laten groeien naar een volwaardige coachesopdracht binnen de club.

- Dat het dit jaar opgestarte jeugdproject met doorgroeikansen naar de seniores A-ploeg zijn eerste resultaten afgeeft.

- Verder voldoende gemotiveerde vrijwilligers te kunnen begeesteren om mee te helpen om een belangrijk maatschappelijk project als een club te blijven runnen.

- Het stadsbestuur, dat ons bij onze start in derde nationale omschreef als “een ambassadeur voor de stad” te overtuigen om ons de nodige morele als –indirecte- financiële impulsen te bieden om deze rol ten volle te kunnen spelen.


Seizoen 2009-2010
Sportief

- Seniores A -

Met een toch wel redelijk gerenoveerd team (zonder Stan Naudts die, tot zijn en onze spijt, een aanbod als leidersfiguur bij tweede-nationaler Zwevezele niet kon laten schieten en ook zonder Toon Veldeman, stilaan een echt monument(je) geworden, die het nu wat rustiger aan wilde doen bij eerste-provincialer Meetjesland) werd het toch wel een vraagteken. Basketkenners – die zich ook wel eens vergisten – voorspelden ons een plaats binnen de top vijf. Uiteraard waren wij ervan overtuigd dat we goed hadden ingekocht met Yannick en Niels (talentvol maar nog onervaren) maar er mocht weinig fout lopen met onze vrij smalle kern. En we deden het echt goed : na een aanvaardbare 3 op 6 (met een historische match tegen Neufchateau – waarom werd het vonnis door KBBB nu bijna een jaar later nog steeds niet gepubliceerd … misschien een beetje bang om een belangrijk juridisch precedent te scheppen ?) kwamen we op toerental en met een 7 op 7 waren we lang in de running voor de play-offs. Maar in de zware eindsprint schoten we net te kort en de kenners waren voor een keer ook zieners : een flinke vijfde plaats die honger doet krijgen naar meer in de volgende competitie.

- Seniores B -

Onze jonge gasten – met Kris als patron in zijn laatste seizoen als speler – gingen, nu in eerste provinciale, op hun elan door : vijf wedstrijden lang bleven ze ongeslagen aan de leiding. Een lichte terugval is dan wel normaal maar wordt na een reeks van bijna dertig zeges blijkbaar minder goed aanvaard. Ondanks ups en downs streden wij zeer lange tijd mee voor de play-offs. Confrontaties met de kampioen en de derde gerangschikte waren er uiteindelijk teveel aan. Toch behaalden we een bemoedigende zevende plaats met een team dat volgend seizoen, met slechts drie blijvers, een nieuwe look krijgt.

- Seniores C -

Ons objectief, promotie naar derde provinciale, werd bereikt met een team dat bij herhaling werd doorheen gehaald door de langdurige blessures van onze grote jongens. Met een derde plaats in de eindronde voldeden we ruimschoots om het derde-provinciale-avontuur aan te vatten, waaraan Dries en Kenny van uit ons B-team zullen meebouwen.

- Seniores dames –

Op Evergem-Sleidinge stond echt geen maat maar de volgende twee plaatsen gaven recht op een eindronde-ticket. Daarin werd de routine gekoppeld aan jeugdig temperament voldoende uitgespeeld om ook hier de promotie binnen te rijven. De uitdaging om in eerste provinciale de positie van “blijver” te bekleden, moet nu worden waargemaakt.

- Juniores -

In een wisselende samenstelling (kwetsuren e.a.) werd het moeilijk een gelijkmatig niveau te halen. Het seizoen werd dan ook een aaneenschakeling van hoopgevende en van teleurstellende prestaties. Het absoluut hoogtepunt was de bekerthriller op 12 februari bij Latem-De Pinte waar wij, met ook onze juniores die permanent met de seniores aantreden, na twee verlengingen met 103 – 102 de duimen moesten leggen. Geef ons alle weken maar zo’n entertainment.

- Landelijke kadetten -

Een landelijk team (zowel coach als spelers) wordt geacht zich op alle vlakken landelijk te gedragen ! Gezien inzet en betrokkenheid al te veel op het tweede plan kwamen, werd dit seizoen een afknapper. Spijtig voor de ontwikkeling van de enkelen die er steeds voor gingen ! Snel vergeten en de gepaste conclusies trekken is de boodschap.

- Provinciale kadetten -

Hoewel deze ploeg niet overliep van talent compenseerde de inzet van de spelers heel veel. De wisselwerking coach – spelers vonden we hier wel terug en dat vertaalde zich in veel spelvreugde en een uitstekende ploegsfeer.

- Kadetten meisjes -

Het beperkte contingent smoorde soms de rotatiemogelijkheden in de kiem zodat al eens een te vermijden nederlaag moest worden geïncasseerd. Hun spelvreugde werkte echt wel aanstekelijk. Hun devies : “Al lachend en baskettend trekken we door Oost-Vlaanderen” deden ze alle eer aan.

- Miniemen A -

Een geval apart. Op hun niveau beschikten ze over voldoende kwaliteiten om de kop te spelen maar de dag dat solowerk of extra-sportief gehakketak (de uppercut tegen Ronse, het schopwerk tegen Scheldejeugd, …) de bovenhand haalden, betekende dit team anti-reklame voor onze club. Ook aan opspelende hormonen zijn wel eens grenzen. Jongens, wij verwachten volgend seizoen een sportieve revanche.

- Miniemen B -

Ook al wonnen deze jongens geen wedstrijd, toch moeten wij hen feliciteren met hun blijvende inzet en streven om dit seizoen eens te kunnen juichen. Deze groep bewees dat talent niet de enige eigenschap is die meetelt. De juiste mentaliteit, grote gedrevenheid en veel inzet zijn even noodzakelijk om te kunnen meedraaien in de teamsport die basketbal is.

- Pupillen -

Omdat een drietal jongens in eerste orde met de miniemen A aantraden, kon niet altijd het sterkste team worden uitgespeeld. Dat belette deze ploeg niet om een goed parcours af te leggen en een aantal basketscholers verder te integreren.

- Benjamins A -

Blijkbaar hadden wij het niveau van deze groep iets te hoog ingeschat en was de coach soms wat te lief voor zijn discipelen, zodat we slechts de elfde stek in het klassement bemachtigden. Enkel Falco B en Bazel konden wij de baas.

- Benjamins B -

Coach Sigrid kreeg met deze groep starters uit de basketschool een hele uitdaging. Aanvankelijk was zelfs “een matchke spelen” iets overweldigends. Maar met leergierigheid en inzet bereik je toch al heel wat, zelfs vijf keer juichen voor een zege.

- Microben -

Bij microben is het in groep basketbalvaardigheden aanleren het allerbelangrijkste. Wedstrijdresultaten worden dan ook niet gecommuniceerd. Wat we uiteraard wel weten, is dat onze spelertjes meer matchen wonnen dan dat ze er verloren. Doe dus maar naarstig verder !

- Pre-microben -

Na Nieuwjaar begonnen onze allerkleinsten aan hun eerste wedstrijd. Het was een waar genot om de basketbalbeleving van deze dreumesen te aanschouwen. Ook daar doen wij het voor.

- Basketschool -

De instroom bleef, tot onze verrassing, niet te stuiten. De mond-aan-mond reclame lokte kinderen van overal. Al vanaf de leeftijd van vier jaar, van alle rang en stand, jongens en meisjes, met en zonder kleurtje … op woensdag en vrijdag was het een drukke bedoening in de Witte Molen. Het geduld van trainers en begeleiders had als resultaat dat we in het seizoen 2010-2011 een tweede ploeg microben en benjamins konden opstellen en dat we ook in andere teams enkele spelers konden aanleveren.

- On Wheels -

Het eerste competitiejaar in het Recreas-verbond werd schitterend gerond. We waren van meet af aan een graag geziene tornooiploeg. Onze goede organisatie lokte zelfs mutatie-aanvragen van uit Gent en Antwerpen. Volgend seizoen trachten we, met een training vroeger op de avond, ook jongere wheelers een kans te bieden.


Extra-sportief

In het kader van de verdere uitbouw van onze clubstructuur richtten we in het begin van het seizoen de “Juridische Cel” op. Het bleek (als je die term in deze context mag gebruiken) een schot in de roos. Met o.a. zaken als het Neufchateau-dossier en de opspelende hormonen van onze miniemen (zie hoger) was de agenda van deze nieuwe cel steeds goed gevuld. Net zoals in de moderne rechtspraak hebben wij ook, waar het mogelijk was, alternatieve sancties toegepast. Opvallend hierbij was dat, zowel de betrokkenen als hun achterban, zich met deze manier van werken konden verzoenen en dat de sancties probleemloos werden aanvaard en uitgevoerd.

Op het einde van dit seizoen werd gestart met de voorbereiding van een grondige doorlichting van onze organisatie en van het bestuur. De bedoeling is om het seizoen 2011 – 2012 te kunnen starten met een beter uitgebouwde structuur. We geven onszelf een volledig seizoen de tijd om dit op poten te zetten.

Ook tijdens het seizoen 2010 - 2011 maakte Sint-Niklase Condors geschiedenis !!
Onze geschiedschrijver werkt aan de tekst.
 
 
  Er zijn geen jarigen vandaag    
 
website by Storyline Design Studio